نکته و ترفند

ضبط بک وکال

بک وکال ها، هم برای ضبط و هم در بخش پروداکشن، تکنیک های متفاوتی را نسبت به وکال های سولو می طلبند.

ضبط کردن بک وکال ها توسط میکروفون یک پروسه ی کاملا مجزا از ضبط وکال های سولو است، چون نوعی که بک وکال ها در میکس می نشینند متفاوت است. برای گرفتن بهترین نتیجه شما باید برای بک وکال ها از تکنیک متفاوتی، هم در بخش ضبط و هم در بخش پروداکشن استفاده کنید.

۱- از آنجایی که بک وکال ها همیشه چند صدایی هستند و یا در بهترین حالت یک وکال دوبل شده هستند، تکنیک زیر را انجام دهید تا آن ها را حجیم تر کنید و حس فضای بزرگ تری را به آن ها بدهید.

برای هر برداشتی که پس از اولین ضبط انجام می دهید، از خواننده ها بخواهید که یک قدم به عقب تر بروند، اما گِین پری امپ میکروفن را زیاد کنید تا level کانال با اولین برداشت برابر باشد.

۲- اگر خواننده ها نمی توانند کوک بخوانند، از آن ها بخواهید یکی از گوشی های هدفون را از روی گوش شان بردارند. بعضی وقت ها این کار به آن ها کمک می کند تا کوک بخوانند چون در این حالت می توانند ترکیب صدایشان را به صورت آکوستیک بشنوند.

۳- بهترین بک وکال های دسته جمعی، حاصل قرار گرفتن خواننده ها اطراف یک میکروفن و یا یک جفت میکروفن استریو است.

۴- میکروفن های کاندنسر کاردیود با دیافراگم بزرگ معمولا برای این کار استفاده می شوند چون این میکروفن ها، افکت مجاورت و یک شکاف در فرکانس های میانی را با یک افزایش شدت جزئی در فرکانس های بالا همراه می کنند که تمام این موارد باعث می شود بک وکال ها بهتر در میکس بنشینند.

۵- میکروفن همیشه لازم نیست یک میکروفن کاندنسر با دیافراگم بزرگ باشد. بعضی وقت ها کمپرس شدن طبیعی ولوم و ترانزینت هایی که در یک میکروفن داینامیک اتفاق می افتد باعث می شود شما کنترل بیشتری روی وکال داشته باشید.

۶- هرچه خواننده ی اصلی کار بهتر باشد، سخت تر می شود او را بین خوانندگان بک وکال قرار داد چون صدایش قابل تشخیص می شود.

۷- اگر خواننده ی اصلی پارت های بک وکال را هم می خواند یا عضوی از گروه بک وکالیست ها نیز هست، سعی کنید از همان میکروفنی که لید وکال ها با آن ضبط شده است برای بک وکال ها استفاده نکنید، در غیر این صورت تمام پیک هایی که در صدای خواننده، میکروفن و یا صدای اتاق وجود دارد تشدید می شوند.

۸- همیشه سعی کنید روی هر ترک بک وکال یک کار متفاوت انجام دهید. مثلا میکروفن، پری امپ، اتاق، خواننده یا فاصله ی خواننده از میکروفن را تغییر دهید. تمام این کارها باعث بزرگ تر شدن صدا می شوند.

۹- یکی از ترفندهایی که برای ترکیب شدن بهتر صداها استفاده می شود این است که بک وکال ها را ضبط کنید، سپس آن ها را از مانیتورهای استودیو پلی کنید و صدای این پلی بک را رکورد نمایید. این که میکروفن را با چه فاصله ای قرار دهید بستگی به صدای اتاق دارد. در اتاق راه بروید و ببینید این پلی بک در چه نقطه ای بهتر صدا می دهد، سپس میکروفن را همانجا قرار دهید. این صدا را ضبط کنید و آن را زیر ترک های بک وکال اصلی بیندازید.

۱۰- برای اجراهایی که خواننده ها یک هارمونی سه صدایی را می خوانند از یک میکروفن با الگوی قطبی کاردیود استفاده کنید و هر سه خواننده را در اطراف میکروفن قرار دهید. در برداشت اول، یکی از خواننده ها روی محور (on-axis) است و دو خواننده ی دیگر با اختلاف ۹۰ درجه (به صورتی که روبروی همدیگر قرار می گیرند) خارج از محور (off-axis ) خواهند بود. در برداشت بعدی، جای یکی از خواننده هایی که در برداشت قبلی خارج از محور بوده را با خواننده ای که روی محور بود عوض کنید. برداشت سوم را هم به همین شکل ادامه دهید تا از هر سه خواننده و هر سه نتِ هارمونی، یک برداشت روی محور ضبط شده باشد. اگر با یک هارمونی دو نتی سروکار دارید با همین متود حالت دو نتی را پیاده کنید.

۱۱- یک حالت دیگر از تکنیک بالا این است که هر سه خواننده به صورت همزمان یک نت مشابه را بخوانند، با همان تکنیک میکروفنی که در شماره ی قبل اشاره شد. سپس باقی مراحل شماره ی قبل را ادامه دهید.

منبع : prosoundweb

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *